ИНДАМАСЛИК

Бошқаларни деб ўзини унутиш

Ўз истагини айтмай, бошқага ён бериш

Ноқулай вазиятда сиз кўпинча индамай қоласиз ёки рози бўласиз: жанжал чиқмасин, ҳеч ким хафа бўлмасин дейсиз. Атрофингиздагилар сизни юмшоқ ва бағрикенг одам деб билади, бу — чинакам фазилат. Лекин бунинг нархи бор: вақтингиз, пулингиз ва кучингиз бошқаларнинг ишига кетади, айтилмаган норозилик эса ичингизда йиғилиб, чарчоқ ёки кутилмаган портлашга айланиши мумкин. Катталарга ҳам ҳурматни сақлаган ҳолда «йўқ» дейиш мумкин: «Ғамхўрлигингиз учун раҳмат. Мен бу ҳақда бошқача ўйлайман, илтимос, қарорни ўзимга қолдиринг» ёки «Бугун буни қила олмаслигимни ҳис қиляпман, илтимос, бошқа куни гаплашайлик». Бу ҳафта битта кичик илтимосга шундай жавоб бериб кўринг ва нима бўлишини кузатинг.

Бу натижа ташхис эмас. У сизнинг мойилликларингизни кўрсатади, холос. Агар сизни бирор нарса узоқ вақт безовта қилаётган бўлса, психолог билан гаплашинг.